Czwarty zwój (2012) jest kolejną kompozycją muzyczną Bosackiego wykorzystującą jedną z tzw. sztuczek niderlandzkich, stosowanych przez kompozytorów szkoły flamandzkiej (XV i XVI w.) polegającą na jednoczesnym czytaniu nut w porządku od lewej do prawej i pod światło, w odbiciu lustrzanym i przebiegu wstecznym. Oryginalna i wsteczna postać utworu, wykonywane równocześnie, tworzą wielogłosowe struktury. Na tej zasadzie Czwarty zwój wykonywany jest przez dwunastu muzyków z sześciu transparentnych ekranów. Więcej ↓↑
Widoczny na każdym z nich zapis nutowy czytany jest z obydwu stron, w efekcie czego powstaje dwanaście tekstów nutowych splecionych w gęstej polifonii. Kompozycja, napisana w trakcie miesięcznego projektu Wykresy muzyczne zrealizowanego w Atelier WRO, została premierowo wykonana w szczególnych warunkach architektonicznych i akustycznych — rozległym pierścieniu korytarza Muzeum Współczesnego Wrocław. Stojąc nieruchomo w różnych punktach okrągłego korytarza można było odbierać zjawiska harmoniczne dochodzące z bliższej lub dalszej odległości, a przechadzając się korytarzem, sterować słyszaną harmonią.
Wykonawcy:
skrzypce: Magdalena Pikor, Magdalena Seretna, Aleksandra Buczek, Tomasz Mirowski
altówki: Kasia Płachta, Kamila Romaniuk, Magdalena Mitoraj, Anna Tarnowska
wiolonczele: Kinga Sokołowska, Magdalena Rapcia, Monika Gernot, Katarzyna Wrona
Miejsce i data rejestracji: Muzeum Współczesne Wrocław, 13.04.2012
